02-04-10

niets blijft...

wolken die lijken te verdwalen met steeds veranderende verhalen

wat afstervend verdwijnt begroeid wordt met een jaarlijks nieuw tapijt

levens die komen en gaan met een lach of een traan

gevoelens van liefhebben en haten onbewust deze los te laten

er is niets dat blijft bestaan buiten het opkomen en ondergaan van de zon en de maan

 

                              (wortelwoorden)

01:36 Gepost door wortelwoorden | Permalink | Commentaren (3) | Tags: zon, maan, liefhebben, traan, lach, verhalen, verdwalen, bestaan, haten |  Facebook |

Commentaren

En dat maakt ons zo klein!

Gepost door: Danique | 02-04-10

Reageren op dit commentaar

Dag Jan Prachtig, realistisch gedicht dat mij moed geeft. Heel mooi ! Graag wens ik je een zalige Pasen toe. Lieve groeten,

Gepost door: Joke | 02-04-10

Reageren op dit commentaar

En zelfs de zon en de maan
zullen er ooit niet meer zijn
er is werkelijk niets
niets wat eeuwig blijft

Gepost door: ank | 02-04-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.