23-04-10

toen

 

dagelijks zit hij in zijn oude vertrouwde zetel naar buiten te staren

de stilte van zijn nadenken vertalen zijn leven van toen

verhalen van kostelijk verleden gonzen door de kamer

uitleggingen van vroeger uitend in een lach of traan

alleen is hij achtergebleven als een blinde jager

naar oude herinneringen van dierbare naasten

eens zal hij er ook niet meer zijn

deze wereld verlaten

een gemis die nooit vergaat

maar in ons hart zal blijven drijven

 

                (wortelwoorden)

 

 

               

 

 

 

 

 

 

 

 

02:17 Gepost door wortelwoorden | Permalink | Commentaren (3) | Tags: verleden, verlaten, gemis |  Facebook |

Commentaren

Ja, zo zal het zijn, zo is het.

Gepost door: Ine | 26-04-10

Reageren op dit commentaar

..... inderdaad, dat missen gaat nooit weg

Gepost door: merel | 27-04-10

Reageren op dit commentaar

Jan,

je wordt echt per gedicht beter!

Top hoor !!!

Gepost door: ank | 30-04-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.