25-10-10

zij

over een brug is haar bestaan

haar kind zijn tot zelfstandig leven

door hard werken en zwoegen

haar eigen ik niet laten te begeven

 

in een dorp waar zij poogt haar nest

te bevriezen

als de geklasseerde gebouwen

om zeker niets van waarde te kunnen verliezen

 

zo zeker te proberen

moederliefde te laten floreren

om haar telgen te laten zoeken

wat er in het leven valt te eren

 

zij mag blijven bestaan

met het verlangen

naar een mannenborst

waar rust valt te vinden

waar geen enkele last

alleen word getorst

 

 

(wortelwoorden) 

 

 

 

 

 

 

 

 

00:30 Gepost door wortelwoorden | Permalink | Commentaren (3) | Tags: moederliefde, brug, dorp, werken, zwoegen |  Facebook |

Commentaren

prachtige woorden jan,

geen enkele last alleen wordt getorst..
dat klinkt erg mooi maar vaak moet je tóch dingen alleen doen, daar ik ook niks mis mee,
dat maak tje "STERK"" kijk maar naar mij :-)

Gepost door: klaproos | 25-10-10

Reageren op dit commentaar

Je hebt een geheel eigen stijl Jan
dat maakt jouw gedichten zo bijzonder!

Gepost door: ank | 02-11-10

Reageren op dit commentaar

prachtig jan hoe je schrijft

Gepost door: merel | 11-11-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.